Het schaampaard

tekst,vragen & opdrachten — Kaat op november 30, 2010 om 21:53

Geïnspireerd door de wondermooie déchirures van Willem van Malsen schreef Kees van Kooten zijn eerste kinderboek: een lang, geestig rijm waarin het verhaal wordt verteld van een paard dat zich schaamt voor zijn ‘plofsels’ en dat pas gelukkig wordt als het ongezien en ongestoord kan ‘ploffen’. Een prachtig prentenboek, op groot formaat en geheel in kleur.

“Het Schaampaard kon wel huilen.
Waar moest zij zich verschuilen
als zij discreet wou ploffen
en er iemand langs kwam sloffen?

(Schaampaard was zo chic dat zij
wat zij doen moest in haar wei
– je krijgt aandrang en het kietelt –
maar als ‘ploffen’ had betiteld.)

Mensen hebben hun toiletten
waar zij vrijuit kunnen spetten;
dan is monddicht een pleziertje.
Maar wie zag ooit een diertje
met een wit wc-papiertje?

Dus je snapt hoe zij het vond
zoals ze daar te kijk stond,
met die misbaksels in haar gras.
Het was scrabeus. Het gaf geen pas.

Het was ook onhygiënisch.
Als zij een stap verzette
en dan zo’n plofbol plette
werd half haar onderbeen vies.

Abbah! Haar hoef! Het plakt eraan!
Komt ‘behoefte’ daarvandaan?
Schaampaard hinnikt naar de maan:
moet dit zo eeuwig doorgaan,
waar kan ik straks nog schoon staan?” (p.8-10)

KEES VAN KOOTEN

_____________________________________________________

> Ben jij zo’n type dat het moeilijk vindt om naar het toilet te gaan als er iemand in de buurt is? Of trek jij je daar net niks van aan?

>> Ontwerp je ideale wc-hokje… (Welk type bril? Welke achtergrondmuziek? Temperatuur? Lectuur? Geur?)

De helaasheid der dingen

tekst — Kaat op november 30, 2010 om 14:03

“Mijn vader zat altijd met de deur wagenwijd open te schijten. Zijn humus stonk buitenaards naar jarige kaas en vaak stond hij in zijn blote klokken in de gang, op twee meter van de pot, zodat ik niet kon doen alsof ik hem niet hoorde, en riep hij me hem een nieuwe rol toiletpapier of het andere stuk van de krant te bezorgen. Jaren was het zo gegaan, en het systeem werkte uitstekend: mijn vader kreeg zijn rol toiletpapier en zijn stuk krant altijd meteen. Maar nu Sylvie, mijn Brusselse nichtje, erop keek, leken wij ons opeens te willen verontschuldigen voor onszelf. We schaamden ons omdat we ’s ochtends krabbend en schartend in onze onderbroek de trap afdaalden. We schaamden ons omdat we voor televisie lagen te paffen met onze zweetvoeten op tafel. We schaamden ons om de kilo’s rauw gehakt die we aten voor de goedkoop en het gemak, en omdat we met onze blote hand in dat gehakt grepen en het goedje zo in onze mond staken en doorspoelden met koude koffie die ergens nog in een mok van gisteren was blijven staan. We schaamden ons om de wormen die we van het gehakt kregen en waartegen wij niets ondernamen. We schaamden ons om onze scheten die we lieten als kapelmeesters, de boeren die we vrije doorgang lieten. We schaamden ons om onze vloeken om niets, om het schaamhaar dat we ruifden boven de plee, om onze teennagels die we manueel korter scheurden en die vervolgens maanden bleven liggen op de mat. We schaamden ons om de sigaretten waarmee we in slaap vielen in de zetel, onze nicotinebruine tanden, onze bierlucht. We schaamden ons om de sletjes die mijn grootmoeder onaangekondigd aantrof bij het ontbijt en aan wie ze steeds opnieuw de naam moest vragen. We schaamden ons om onze dronken gezangen, onze smerige taal, ons braaksel en de steeds frequentere bezoeken van politie en deurwaarder. We schaamden ons, maar we deden er niets aan. ” (p.13-14)

DIMITRI VERHULST

Circusassistente

ik heb nog nooit... — Kaat op november 30, 2010 om 00:14

Ik heb nog nooit iemand verteld dat ik vroeger circusassistente wilde worden. In plaats van meteen hoog te mikken en te gaan voor een carrière als leeuwentemmer, trappeziste of desnoods clown. Niet dus. Telkens wanneer men mij vroeg wat ik later wilde worden zag ik mijzelf meteen als circusassistente. Hoogstwaarschijnlijk gekleed in een fleurig pakje (liefst een paarse maillot) en bijpassende hoge hakken, plus een boa om mijn hals met een zachtheid waar alleen Perzische katten van kunnen dromen. Ik zou de goochelaar assisteren, lieftallig glimlachen wanneer hij mij iets vroeg en mij gewillig in tweeën laten zagen (mét gespeelde gilletjes wanneer de zaag zich door mijn frêle buikje werkte). Ik zou ook bevallig blijven stilstaan wanneer de ‘dolkengooier’ mij als net te missen doel opstelde en ik zou verwonderd mee applaudisseren bij het zoveelste konijn dat weggetoverd werd. Nadien zou ik me het gejoel van het publiek schijnbaar verlegen laten welgevallen. We zouden na elke geslaagde voorstelling met de artiesten gezellig samen zitten (in de zand-arena in de tent, liefst nadat de wilde dieren terug in hun kooien zaten) en niemand zou mij scheef bekijken omdat ik ‘slechts’ de circusassistente was. Misschien moet ik mij maar schamen om mijn kinderlijke fantasie, tenslotte klinkt zelfs ‘leerkracht’ beter als kinderdroom, niet?

ELLEN BATENS
LEERKRACHT SPIJKER HOOGSTRATEN

Big man

beeld,vragen & opdrachten — Kaat op november 30, 2010 om 00:01

RON MUECK

_____________________________________________________

> Herken je deze houding? Zit of zat jij ook wel eens zo in een hoekje weggedoken?

>> Bedenk wie of wat deze reus (2m03 x 1m20 x 2m04) in een hoekje duwt…

nieuwe schoenen

tekst,vragen & opdrachten — Kaat op november 29, 2010 om 22:15

Moeders moeten niet hun kinderen mee de stad in
nemen en dan achterlijk doen. Vooral niet in drukke
winkelstraten, waar iedereen loopt die de tijd heeft
om rond te kijken. Moeders moeten buiten niet te
hardop praten. En als moeders merken dat hun arme

kinderen zich doodschamen en een paar passen
inhouden om er niet bij te horen, moeten ze niet
expres gaan huppelen zodat echt iederéén ziet dat
ze aanstelsters zijn die hun kinderen voor de lol
voor schut zetten. Moeders moeten zeker niet zingen

midden in de stad als ze begrijpen kunnen dat hun
kinderen wel door de grond zouden willen zakken.
O, moeders hoeven zich niet te verstoppen in stilte,
maar eigenlijk liever wel, als een kind enkel nieuwe
schoenen moet en die moeder naar buiten mag

van mij.

TED VAN LIESHOUT

_____________________________________________________

> Wanneer heb jij je al eens geschaamd voor je moeder (vader)?
Of wanneer heb je als moeder (vader) gevoeld dat je kinderen zich voor jou schaamden?

>> Zoek eens een (jeugd)foto van je moeder (vader) waarvoor je je schaamt…

Shameless

beeld,vragen & opdrachten — Kaat op november 3, 2010 om 23:11

_____________________________________________________

> Zowel in België, Nederland als Engeland is deze reclamecampagne aangeklaagd wegens ‘vrouwonvriendelijk’. Wat vind jij?

>> Draai de rollen eens om & knutsel een mannelijke versie in elkaar…

spraakgebrek

schaamteverzameling,vragen & opdrachten — Kaat op november 1, 2010 om 23:23

achteraf weet ik
wat ik had willen zeggen
precies wat ik had moeten doen
grijp ik alle kansen
eindigt ons gesprek
niet in spraakgebrek
als jij weg bent durf ik pas
tegen je te dansen
maak ik fijne grappen
duw de anderen opzij
vind ik eindelijk de woorden
die veel vroeger hoorden
zie ik jou jij mij

HANS HAGEN

_____________________________________________________

> Ook vaak last van zulke trapreplieken? Vervelend, hè?

>> Kijk ook eens naar Sprakeloos & vergelijk…

© 2017 | SCHAAMTE.BE | Kaat Haest