Grote Gevoelens: Schaamte

podium — Kaat op april 29, 2012 om 22:33

De eerste editie in een nieuwe reeks van NTGent en De Standaard: De grote gevoelens.

Waarom gevoelens? Omdat zij een dankbaar gemeenschappelijk raamwerk vormen om naar de ons omringende werkelijkheid te kijken. Emoties zijn van alle tijden en sturen vaak de waan van de dag. Of het nu over nervositeit achter de beurscijfers gaat, of over een politicus die betrapt wordt met een kamermeisje. Emoties bepalen in grote mate ons gedrag en dus ook het nieuws — tegelijk zijn het vooral de herkenbare gevoelens die de personages uit het toneelrepertoire zo Memorabel maken.

Als eerste groot gevoel hebben we Schaamte gekozen. Waarom? Omdat we dagen vol schaamte beleven. Hoor de verwijten van schaamteloosheid. Ontslagen werknemers slingeren ze naar de kop van bonusverdienende topmanagers. ‘Ook wij willen delen in de winst!’ Stakende vakbonden krijgen het verwijt voor de voeten gegooid. ‘Ook wij zijn het slachtoffer!’ Onmachtige politici moeten zich schamen, klinkt het op internetfora. ‘Ook wij willen bescherming!’ Om over de falende banken nog te zwijgen. De woedende burgers in de straten van Athene en Madrid. Anno 2012 roept de westerse mens de schaamte luidkeels af over zichzelf. Bang als we zijn om te verarmen. Bang als we zijn voor een milieu dat onherstelbaar beschadigd is. Hoe gaan we met die angsten om? Hebben we meer schaamte nodig? Of moeten we juist nog schaamtelozer durven zijn? Bovendien zegt schaamte ook iets over onze volksaard. Wij Vlamingen en Belgen hebben niet de neiging om hoog van de toren te blazen, maar identificeren ons graag met de underdog. En last but not least is het ook een emotie waar elke acteur mee vertrouwd is, al vanaf het eerste uur: de gêne die gepaard gaat met de eerste stappen op het podium. De schrik om een tekst te vergeten. De angst voor het zwarte gat van waaruit honderden toeschouwers stilzwijgend toekijken. Misschien heeft de Nederlandse schrijfster Connie Palmen het nog het best geformuleerd: ‘Schaamte is gebrek aan empathie met onszelf.’

Op zondagavond 6 mei aanstaande verwachten we u in onze schouwburg aan het Sint-Baafsplein voor een avond vol Schaamte. Datzelfde weekend publiceert De Standaard een themanummer van DS Weekblad, vol verrassende getuigenissen, beelden en reportages die schaamte als invalshoek hanteren. Werken aan dit project mee, in willekeurige volgorde: Frank Focketyn, Wim Opbrouck, Chris Thys, Servé Hermans, Joke Emmers, Naomi Velissariou, Reindert Vermeire, Vincent van der Valck, Wim Helsen, Stijn Meuris, Peter Vermeersch en Bernard Dewulf.

Teasertje…

podium,video — Kaat op maart 21, 2011 om 15:45

Up and Up / Down and out

audio,podium,vragen & opdrachten — Kaat op december 2, 2010 om 16:55

Op 16 december as. zingt Marcel Beekman in samenwerking met het Asko/Schönberg-ensemble in het Muziekgebouw aan ’t IJ (Amsterdam) jeugdherinneringen die met schaamte te maken hebben. Hoe klinkt schaamte? De componist Maarten Altena schreef de muziek, schrijver/bioloog Tijs Goldschmidt de tekst.

Meer info: Up and Up / Down and Out

_____________________________________________________

> Hoe klinkt schaamte?

>> Ga met een micro op pad en maak een schaamte-soundscape…

De schaamteclub op ITS

podium — Kaat op juni 15, 2010 om 13:58

Op zondag 27 juni, om 15:15u, hernemen we De Schaamteclub op het ITS-festival in Amsterdam!

Herken het gevoel

podium,video — Kaat op mei 15, 2010 om 23:20

Beeldkwaliteit is niet super, maar luister & geniet!

Imponderabilia

podium,vragen & opdrachten — Kaat op maart 23, 2010 om 22:28

Ulay & Abramovic, 1977, Galleria Communale d’Arte Moderna, Bologna

Ulay en Abramovic stonden naakt, met hun gezichten naar elkaar, aan de hoofdingang van een galerie. Bezoekers moesten zich tussen hen in wringen, en kiezen of ze hun lichaam daarbij naar de man of de vrouw toedraaiden. Ze werden gefilmd door verborgen camera’s, en zagen zichzelf op beeldschermen, met daarbij de tekst: Imponderable / such imponderable human factors / as one’s aesthetic sensitivity / the overriding importance / of imponderables in determining / human contact.

De performance confronteerde mensen met hun houding tegenover gender en seksualiteit, en heeft volgens mij ook veel met schaamte te maken.

(Ulay & Abramovic waren van plan om drie uur lang levende toegangsdeur te spelen, maar na 90 minuten werden ze door de politie verwijderd.)

_____________________________________________________

> Je mag dit duo een middagje inhuren — waar zou je ze plaatsen & waarom?

>> Werk je voorstel uit op papier (als tekening, collage, maquette)…

Een schitterend gebrek

podium,tekst — Kaat op maart 10, 2010 om 15:25

Een schitterend gebrek, Arthur Japin

Een schitterend gebrek vertelt het verhaal van de 16-jarige Casanova die smoorverliefd wordt op de 14-jarige Lucia, de beeldschone dochter van de conciërge van het landgoed Pasiano. Omwille van haar jeugdige leeftijd belooft Casanova later terug te keren om zich met haar te verloven. Ondertussen zal Lucia opgevoed worden tot een echte dame. Helaas slaat het noodlot toe: Lucia krijgt pokken, overleeft de ziekte, maar haar gezichtje is voor altijd verminkt…

Schitterend Gebrek, De Tijd (najaar 2006 & voorjaar 2009)

De actrices in Schitterend gebrek zijn ongeveer even jong als Michael J.Fox ten tijde van Back to the Future. Zij hebben nog een hele toekomst vóór zich. Veel is nog omkeerbaar.
Ze blikken met het personage Lucia, uit de roman Een schitterend gebrek van Arthur Japin, terug op haar verleden; gaan achteruit in de tijd tot aan de onomkeerbare gebeurtenis in het leven van een verliefd meisje. Door dom toeval liep het helemaal mis met de prille liefde tussen Lucia en haar Casanova.
Enkele decennia later, in het heden, ontmoeten de vroegere geliefden elkaar opnieuw in de loge van een Amsterdamse schouwburg – al weet hij dat niet. Vanachter haar sluier is Lucia de toeschouwer van haar leven.
Het is veiliger de liefde te beschouwen dan ze te beleven.

Naast (de verhalen die wij zijn)

podium,video — Kaat op maart 7, 2010 om 00:55

Sara in de bus.

IEMAND SCHADUWEN die onbelangrijk is / IEMANDS VAKANTIEFOTO’S STELEN en daar een verhaal van maken / BOODSCHAPPEN EN VRAGEN VERSPREIDEN IN DE BOEKEN VAN DE BIBLIOTHEEK ‘Wat breekt uw hart?’ / EEN LEVEND ALBUM WORDEN VOOR IEMAND: je speelt scènes uit hun leven voor hen na: ‘Rent-a-past’ / EEN MODERNE MADONNA-FIGUUR DIE RONDDWAALT en mensen oproept om bij haar te BIECHTEN te gaan / lege VITRINES INRICHTEN / Aan het station door een enquêteur aangesproken worden die geen geld wil maar liefde / persoonlijke BRIEVEN STUREN naar een onbekende met de bedoeling een ANTWOORD los te krijgen / Middenin de stad een tafel met 2 stoelen neerzetten met een bordje Wilt u met mij praten? Ga zitten.

Ieder mens is een verhaal. Soms verzonnen, soms echt. Maar altijd een web van gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden. Maar na ons gaan die verhalen verloren. Niemand onthoudt ze.

Theatermaakster Sara Vertongen en muzikant Gerrit Valckenaers worden toeschouwers van uw levensverhaal. Beschermengelen. Ze gaan op zoek naar de verhalen en de klanken van de stad. Ze zeven de stad als goudzoekers. Op basis van interventies, interview- en opnamemateriaal en geïnspireerd door het werk van Sophie Calle en Paul Auster werken Vertongen en Valckenaers een parel van een stadskroniek uit.

3 EXTRA VOORSTELLINGEN op vrijdag 23, zaterdag 24 en zondag 25 april 2010, telkens om 20u op de bovenste verdieping van het Sint-Pietersziekenhuis, Brusselsestraat 69 te Leuven, ingang via Studentenresidentie Willem Neve. Tickets via Braakland.

concept & spel: Sara Vertongen
muziek: Gerrit Valckenaers
dramaturgie: Els Theunis & Ruth Mariën
coaching: Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
in samenwerking met: STUK, Lemmensinstituut, Stad Leuven & Kulturama

© 2017 | SCHAAMTE.BE | Kaat Haest