SCHAAMTE.BE | Kaat Haest

Ik herinner me nog die dag, bijna veertig jaar geleden, als de meest schaamrode dag in mijn leven.
Ik had het derde middelbaar hier in ons dorp beëindigd en moest om één of andere reden een andere school zoeken. Begin juli gingen mijn ouders en ik me laten inschrijven in de richting Mens Wetenschappen in Turnhout. Dat dachten we, tenminste. Niets was minder waar: de directrice wilde mij met mijn voorgeschiedenis (?) niet inschrijven. We mochten op 1 september terugkomen, als er dan een leerling tekort was, kon dat alsnog gebeuren.
1 september trokken we terug naar die school, met de moed in onze schoenen. Na vele mooie beloftes werd ik uiteindelijk toegelaten en… ik kon meteen naar mijn klas!!! Paniek!!! Bij ons in het dorp begonnen de scholen pas op woensdag, 2 september. Daar stond ik in mijn deftige rokje en witte sokjes (voor de gelegenheid), zonder boekentas, zonder boterhammen, zonder iets! Iedereen was daar in grijsblauw uniform.
Zuster Anthonia bracht mij naar mijn klas, waar ze me voorstelde. Ik zakte bijna door de grond. Een stoel werd bijgeschoven en ik kreeg een blad en een balpen van mijn gebuur. In de loop van de voormiddag werd er aangeklopt: zuster Anthonia bracht mij een pakje boterhammen. Weerom knalrood! Dan naar de refter in de kelder. Ieder kreeg een plaats aangewezen, voor mij was er geen. Er was nog plaats aan een tafel in de hoek: daar zat ik dan met mijn deftige rokje, witte sokjes en mijn nonnenboterhammen. Ik voelde me net een Parijs vakantiekindje van de nonnekes. Nooit heb ik me meer geschaamd als toen die dag!