schaambrokje

schaamteverhaaltjes — ogentroost op april 12, 2010 om 00:05

Weet jij wat het schaambrokje is ? Wanneer je met verschillende mensen samen bent en er staat een hapje op tafel, dan blijft vaak het laatste stukje liggen omdat niemand dit durft te nemen. Dit noemt men het schaambrokje.

Ongepeld

uit de vergeetput — anoniem op februari 9, 2010 om 00:14

Ik kijk hem voor het eerst in de ogen en ik weet meteen: hij is het. De vader van mijn kinderen. De man met wie ik oud zal worden.
Ik wacht af, rustig, geduldig. Per slot van rekening is hij mijn onvermijdelijke lot.
Ik maak contact, het klikt. En eindelijk beseft ook hij: ik ben het.
Om dat te vieren gaan we uit eten. Heel chique. Heel echt. Samen. Uit eten.
Hij suggereert gamba’s in looksaus. Kan geen kwaad, zolang we er maar beiden van genieten. We heffen het glas. Armen verstrengeld, ogen verankerd.
Als de gamba’s arriveren, besef ik plots dat ik iets voorgeschoteld krijgt waarmee ik geen weg weet. De gamba’s zijn ongepeld.
Verlegen beken ik dat ik niet goed weet hoe dit aan te pakken zonder mijn vingers vuil te maken.
Hij, gecharmeerd, toont hoe de vork in de lengte past en hoe het mes, heel langzaam, het pantser perfect ontmantelt.
Ik besef: op deze man kan ik rekenen. Deze man weet raad.
Vol vertrouwen spies ik een gamba aan mijn vork. Met veel overtuiging schuif ik het mes tussen vlees en harnas. Een beetje trekken, een beetje duwen en heel veel… Schaamte, als plots de gamba tot leven komt, weerstand biedt en schild met saus en al van zich afwerpt: over het tafelkleed, over het zoutvaatje, over zijn soortgenoten in het tegenoverliggende bord, recht in het verbaasde gezicht van hem, de man van wie ik nu al weet: die zal nooit meer ongepeld eten met mij.

UIT DE VERGEETPUT

Schaamtelijstje

schaamteverhaaltjes — Rebekka op februari 2, 2010 om 10:04

Heel vroeger:

1. Weglopen, maar weten dat je over een kwartier weer op de stoep staat.
Ik zat op de stoep, voor mijn huis. Ik had mijn koffer ingepakt, die groter was dan ik.
De koffer stond naast me.
De buurvrouw kwam thuis, en zei ‘Dag kind, hebben ze je er weer uitgeflikkerd’.
Ik schaamde me voor twee dingen:
-Dat ik iemand was die ze er uit zouden flikkeren,
-dat mijn ouders mensen waren, die een zevenjarig kind op straat zouden zetten.

Vroeger:

1. Gebrek aan talent, op verschillende vlakken.
Ik had een groot rekendefect op school.
Ik stal alle antwoordboekjes aan het begin van het jaar, en maakte kopies.
De enige kopieën die ik in mijn leven maakte, en nooit kwijt raakte.
Men dacht dat ik een wonderkind was.
Eenzaam ging ik naar huis.

2. Mijn gulzigheid.
Mijn vriendinnen trokken het goed, om na schooltijd, maar 1 snoepje te nemen.
Ik nam ook altijd een eenheid, maar dan wel 1 zak,
dus stal ik snoepjes bij mijn vriendinnen, als ze niet keken.
Eigenlijk schaam ik me hier niet voor. Ik ben een goede dief.

Iets minder vroeger:

1. Niet weten hoe je met iemand naar bed moet gaan.
Ik zei tegen mijn eerste vriendje, dat ik mijn moeder had beloofd dat ik haar zou bellen, als hij een poging zou doen mijn kleren uit te doen.
Hij moest hard lachen, en deed toch mijn trui uit.
Ik had toen nog weinig borsten, iets waar ik mij ook voor schaamde,
en toen zei ik: heb je al die moeite voor niks gedaan. Ik draag nog hemden.
Ik schaamde mij, dat ik niet zo cool was als de meisjes die het niet erg vonden dat ze nog geen borsten hadden.

2. Gebrek aan vrienden
Ik had in mijn klas weinig vrienden.
Ik verzon mensen, die ‘liefs’ met een dikke stift op mijn etui schreven.
“Hannah” was er een van.

3. Niet toegeven dat je gewoon niet rookt
Ik had twee vrienden op de middelbare school, die rookten.
Ik wilde niet roken, en zei dat ik een groot geheim had, waardoor ik niet mocht roken.
Toegeven dat ik gewoon niet rookte, had ik niet aan gedacht.
Ik schaam mij hier diep voor.

Nu:

1.  Schaamte voor mijn schaamte
Schaamte vind ik niet erg. Mooi wel zelfs.
Maar ik schaam mij vaak om mijn schaamte, en dat vind ik bijna ondraaglijk.
Omdat ik kennelijk niet kan toegeven, dat er dingen zijn waar ik mij voor schaam.
Dat ik zo iemand ben.
En dat ik niet ben als Pippi Langkous.
Die schaamte om schaamte wil ik ook altijd verbergen, omdat Pippi Langkous zich nooit zou schamen voor haar schaamte.

REBEKKA DE WIT

© 2017 | SCHAAMTE.BE | Kaat Haest