Pudor

tekst,video — Kaat op maart 22, 2010 om 11:50

Alfredo heeft nog zes maanden te leven, maar hij vindt geen geschikt moment om het zijn familie te vertellen. Zijn moeder is net gestorven, zijn bejaarde vader ontmoet een nieuwe liefde en sluit zich op in het verzorgingstehuis waar zij woont, zijn vrouw ontvangt liefdesbriefjes van een geheime minnaar, zijn tienerdochter neemt wraak op haar beste vriendin en zijn zoon ziet geesten. En tot overmaat van ramp is de kat er ook nog eens vandoor. Alfredo zoekt troost bij zijn secretaresse, zonder de gevolgen te overzien…

Dagboek

web — Kaat op maart 8, 2010 om 22:44

Voor wie de Vergeetput nog wat ‘soft’ vindt: probeer eens een openbaar dagboek!

Naast (de verhalen die wij zijn)

podium,video — Kaat op maart 7, 2010 om 00:55

Sara in de bus.

IEMAND SCHADUWEN die onbelangrijk is / IEMANDS VAKANTIEFOTO’S STELEN en daar een verhaal van maken / BOODSCHAPPEN EN VRAGEN VERSPREIDEN IN DE BOEKEN VAN DE BIBLIOTHEEK ‘Wat breekt uw hart?’ / EEN LEVEND ALBUM WORDEN VOOR IEMAND: je speelt scènes uit hun leven voor hen na: ‘Rent-a-past’ / EEN MODERNE MADONNA-FIGUUR DIE RONDDWAALT en mensen oproept om bij haar te BIECHTEN te gaan / lege VITRINES INRICHTEN / Aan het station door een enquêteur aangesproken worden die geen geld wil maar liefde / persoonlijke BRIEVEN STUREN naar een onbekende met de bedoeling een ANTWOORD los te krijgen / Middenin de stad een tafel met 2 stoelen neerzetten met een bordje Wilt u met mij praten? Ga zitten.

Ieder mens is een verhaal. Soms verzonnen, soms echt. Maar altijd een web van gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden. Maar na ons gaan die verhalen verloren. Niemand onthoudt ze.

Theatermaakster Sara Vertongen en muzikant Gerrit Valckenaers worden toeschouwers van uw levensverhaal. Beschermengelen. Ze gaan op zoek naar de verhalen en de klanken van de stad. Ze zeven de stad als goudzoekers. Op basis van interventies, interview- en opnamemateriaal en geïnspireerd door het werk van Sophie Calle en Paul Auster werken Vertongen en Valckenaers een parel van een stadskroniek uit.

3 EXTRA VOORSTELLINGEN op vrijdag 23, zaterdag 24 en zondag 25 april 2010, telkens om 20u op de bovenste verdieping van het Sint-Pietersziekenhuis, Brusselsestraat 69 te Leuven, ingang via Studentenresidentie Willem Neve. Tickets via Braakland.

concept & spel: Sara Vertongen
muziek: Gerrit Valckenaers
dramaturgie: Els Theunis & Ruth Mariën
coaching: Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
in samenwerking met: STUK, Lemmensinstituut, Stad Leuven & Kulturama

De voorlezer

tekst,video — Kaat op januari 8, 2010 om 11:14

Hoe ver wil je gaan om een geheim te bewaren?

“Stel je voor dat iemand zijn ondergang tegemoet gaat, met opzet, en je kunt hem redden – red je hem dan? Stel je een operatie voor en een patiënt die verslaafd is aan drugs die de anesthesie nadelig beïnvloeden, maar die zich schaamt dat hij drugs gebruikt en het niet wil vertellen – praat je dan met de anesthesist? Stel je een proces voor en een verdachte die bestraft wordt als hij verzwijgt dat hij linkshandig is en daarom de daad, die met de rechterhand werd uitgevoerd, niet kan hebben begaan, maar die zich ervoor schaamt dat hij linkshandig is – zeg je dan tegen de rechter wat het probleem is? Stel je voor dat hij homo is, als homo de daad niet kon hebben begaan, maar zich ervoor schaamt dat hij homo is. Het gaat er niet om of men zich moet schamen linkshandig of homo te zijn – stel je alleen maar voor dat de verdachte zich schaamt.” (p.123-124)

BERNHARD SCHLINK

© 2017 | SCHAAMTE.BE | Kaat Haest